Het citroenvlinder-experiment.

Citroenvlinders (Gonepteryx rhamni) overwinteren op een bijzondere manier:  Ze verstoppen zich tussen klimopblaadjes en houden zich de hele winter stil.  Dankzij hun kleurtje vallen ze niet op en als ze niet bewegen, zijn ze perfect gecamoufleerd. Ze blijven er mooi zitten tot de lente weer aanbreekt. Om dit zelf aan den lijve te ervaren bedacht ik het volgende experiment:

Ik huurde een stel etalagepoppen, leende de opblaaspop van een vriend en plaatste ze in een groepje bij elkaar in de tuin. Ikzelf ging er naast staan. Stokstijf stil.

Een kille wind stak op. Ik voelde me een mimespeler op een marktplein na sluitingstijd.  Elke zenuwtrek of trilling zou een vroegtijdig einde van het experiment betekenen. Een merel landde aan mijn voeten en trok een monsterlijke regenworm uit de grond.

Godzijdank waren de poppen een steun voor me.  Als mijn rechterkuit dreigde te verkrampen of als mijn neus begon te kriebelen trok ik me aan hen op. Voor mij waren ze toonbeelden van professionalisme. Ze vertikten het uit hun rol te vallen. The show must go on, ook al denkt een bepaalde mierensoort bladluizen te zullen vinden in mijn schaamhaar. Ik MOEST stil blijven staan!

De temperatuur dook naar beneden. Mijn tenen begonnen te bevriezen. De twijfel sloeg toe.

Wat moet een kantoorlul nu in zijn blote flikker in de sneeuw? Ik had een jas moeten aantrekken. Citroenvlinders hebben toch een pelsje? Maar je hebt laarzen aan! OK, dat compenseert. Géén jas dus. Volhouden. Gewoon volhouden…

Plots merkte ik dat mijn onderlip was gaan trillen. Nerveus flapperde ze op en neer. In een poging de lip te bedwingen begonnen mijn tanden te klapperen. Ik duwde mijn kaken stevig op elkaar maar de trilling sloeg over op mijn hoofd.

HET EXPERIMENT WAS MISLUKT.

Ik trok mijn laarzen uit de sneeuw en vluchtte snel naar binnen. Met een deken rond mijn schouders bekeek ik de timer. Ik had 7 minuten buitengestaan. In mijn schrift noteerde ik:

Vrieskou maakt vroegtijdig einde aan experiment. Bij herhaling jasje dragen.

Kim

Advertenties

3 reacties op “Het citroenvlinder-experiment.”

  1. L.O.L. Hoe kom je er op…..maar wel knap dat er een merel een worm uit de grond trekt terwijl jij in een pak sneeuw staat te verkleumen.

  2. Deze foto is gewoonweg prachtig!

  3. Foto en verhaal zijn geniaal.
    Bij mij om de hoek staan een aantal naakte beelden in het water onder een brug dag en nacht te plassen. Wil je daarnaast komen oefenen???
    Vrolijke groet


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: